* آنك ( بجاى آنكه ) ، كى ( بجاى كه ) ، چنانك ( - چنان كه ) ، آنج ( آنچه ) ، آنج ( آنچه ) ، جاشتگاه ( چاشتگاه ) . . . * * * 2 - نسخه ملك ، تازه‌تر از نسخه قبلى است ، ( 1426 / 741 ) * با نسخ شكسته ، چنان كه حرف دال و آخر بيشتر كلمات متصل بهم نوشته شده و در نقطه‌گذارى نيز تسامح شده است ، اما از نشانه‌ها ، سه واو معكوس ( ، ، ، ) در پايان مطلب‌ها بجاى نقطه پايان ديده مىشود * روى ياء ( ى ) دو نقطه گذارده چنان كه امروزه زير ياء دو نقطه مىگذارند . * جهار ( - چهار ) جشم ( - چشم ) چيزى ( - چيزى ) خداء ( - خداى ) بس ( - پس ) نكه ( - نگه ) كليم ( - گليم ) كفت چگونه ( - گفت چگونه ؟ ) داذ ( - داد ) كى ( - كه ) بلك ( - بلكه ) سيم ( - سوم ) . . . * مد ( ) روى كلماتى مانند ( ايشآن ، آسمان ، رسولآن ، صلوات ، بآشد ، بجآيى ، بدآنج ) دارد . * ضماير متصل ( ام ، اى . . يم ، يى ) با ياء كوچك ( ء ) نوشته شده ، مانند : خواندام ، خواندهء ( ص 788 ) * * * 3 - نسخه مرعشى ، با رمز « م » ( فهرست خطى اشكورى ، بنگريد ، ج 8 ص 182 مجموعه 3008 كتابخانه مرعشى ) * نستعليق شكسته ( ياء شكسته و گاه حروف منفصل بهم چسبيده ) و رسم الخط آن نزديك به زمان ماست با عنوان‌هاى شنگرف مانند ، و غلطهائى نيز دارد . تحرير 1045 تا 1049 * سرهم‌نويسى دارد : ميگفت ، ميرفتند ، بوالعجبست ، راستست ، بكوه ( - به كوه ) ، شبانروز ، آن را ، سلسلهاء سفيد ، خصالهاء جميل ، هديها ، كينها ، تحفها ،